kobieta z walizką

Kiedy należy wyprowadzić się od rodziców?

Jesteś studentem, świeżym absolwentem lub może już pracujesz i nadal mieszkasz z rodzicami? I co dalej? Planujesz wyprowadzkę w niedalekiej przyszłości, czy na razie nie zaprzątasz sobie tym głowy? Kiedy podjąć decyzję o wyprowadzce? I czy warto wyprowadzić się od rodziców? O tym, w dalszej części artykułu.

Kiedy młodzi Polacy wyprowadzają się z domu?

Polska jest jednym z krajów europejskich, w których młodzi ludzie dosyć późno wyprowadzają się z domu rodzinnego. Podobna sytuacja ma miejsce w najbiedniejszych krajach Europy oraz w państwach basenu Morza Śródziemnego. Z kolei średnia wieku w Europie, w którym dzieci wyprowadzają się z domu jest niższa niż w Polsce. Jednak porównując tego typu dane, trzeba także wziąć pod uwagę realia życia w naszym kraju, a przede wszystkim sytuację ekonomiczną.

Dane z Centrum Badań Opinii Społecznej przedstawiają, że przeszło 80% młodych Polaków w wieku od 18 do 24 lat oraz prawie 50% osób w wieku od 25 do 34 lat mieszka z rodzicami. Natomiast dane z Eurostatu, wskazują, że to kobiety wcześniej wyprowadzają się od rodziców niż mężczyźni. Średnia wieku kobiet opuszczających rodzinny dom wynosi 27 lat, zaś średni wiek mężczyzn to 29 lat. Czy oznacza to, że młodzi ludzie nie są samodzielni? Nie zawsze i niekoniecznie we wszystkich przypadkach.

Bardzo często młodzi Polacy wyprowadzają się z domu swoich rodziców późno, nawet gdy już pracują zawodowo, aby odłożyć pieniądze na kupno własnego mieszkania, co jest dużą inwestycją, która bardzo często wymaga wzięcia wysokiego kredytu. Innym powodem może być niemożność znalezienia pracy, jeszcze innym niekorzystne warunki pracy – np. praca na pół etatu i bardzo niskie zarobki, niepozwalające na samodzielne utrzymanie się, co często wynika z niekorzystnej sytuacji na polskim rynku pracy. Choć nie zawsze właściwe okaże się zrzucenie winy na otaczające nas nieprzychylne warunki.

 

Kiedy podjąć decyzję o wyprowadzce?

Z powyższych względów nie jest to do końca takie proste. Często mogą dołączyć do tego inne powody. Relacje z rodzicami, emocjonalne przywiązanie, uczuciowość, wrażliwość – oprócz kwestii ekonomicznych, może to skutecznie utrudniać przeprowadzkę „na swoje”.

Należy rozważyć wszystkie opcje „za” i „przeciw” naszej decyzji i właściwie zaplanować nasze działania – zorientować się w cenach wynajmu mieszkań, orientacyjnej wysokości wydatków, a jeśli chcemy ograniczyć rachunki związane z utrzymaniem mieszkania, to także poszukać współlokatorów. Ważna jest rozmowa z rodzicami na temat naszych planów, aby w odpowiednim czasie przygotować ich na nadchodzące zmiany. Warto podzielić się informacją o swoich zamiarach także ze swoimi przyjaciółmi i znajomymi – może otrzymasz od nich przydatne wskazówki związane z przeprowadzką lub polecą Ci znajomego właściciela mieszania do wynajęcia.

Decyzję o wyprowadzce należy dobrze przemyśleć, nie działając pod wpływem emocji – np. zdenerwowania na rodziców, napiętej sytuacji w domu, czy zafascynowania wolnością i mieszkaniem z przyjaciółmi.

Nie chodzi o to, aby decyzję o wyprowadzce przyspieszać lub podejmować na siłę. Nie powinien to być jednak argument dla opieszałych, którzy pozostają w domu rodzinnym, dla wygody i z przyzwyczajenia, będąc na utrzymaniu rodziców.

Rozważając wyprowadzkę, zważ czy osiągnąłeś pewną stabilizację finansową – by po krótkim czasie nie prosić rodziców o środki na utrzymanie, aby nie kosztowało ich to więcej niż, jakbyś mieszkał w rodzinnym domu. Warto w takiej sytuacji przygotować się do wyprowadzki. Jednym ze sposobów może być ugoda z rodzicami, że przez kilka miesięcy ze swojej pensji będziesz płacić rachunki lub dokładać do nich część kwoty lub robić regularne zakupy, itp. Oczywiście te pieniądze można by zaoszczędzić, ale warto choć przez pewien czas sprawdzić swoje możliwości finansowe i to, jak radzimy sobie z wydatkami, czyli w jaki sposób dysponujemy własnym budżetem.

Pamiętajmy zatem, że zanim podejmiemy decyzję o wyprowadzce, koniecznie należy skalkulować nasze przychody – nie prawdopodobne, tylko te realne. A więc podstawą do tego, aby zdecydować się na przeprowadzkę jest przede wszystkim finansowa niezależność.

Oczywiście nikt nie może nam wmówić, że powinniśmy wyprowadzić się z rodzinnego domu w określonym wieku, bo już na to czas. Jest to indywidualna decyzja każdego z nas. Nie zawsze mieszkanie z rodzicami, oznacza brak życiowej zaradności i samodzielności finansowej, czy nadmierne przywiązanie uczuciowe do rodziców. Choć być może często słyszymy o takich sytuacjach, to nie jest to regułą.

Czy warto wyprowadzić się od rodziców?

W dużej mierze zależy to od życiowych okoliczności. Jeśli przyjrzymy się sytuacji młodej samotnej matki z dzieckiem, to pomoc rodziców i wspólny dach nad głową będą dla niej bardzo pomocne, a niekiedy wręcz niezbędne. Jednak nie zawsze jest to najlepsze rozwiązanie na całe życie. Jeżeli weźmiemy pod uwagę z kolei studentów, czy absolwentów wyższych uczelni bez zobowiązań – to na pewno warto, bo nikt i nic nie nauczy nas samodzielności, niezależności i prawdziwego życia, lepiej niż my, będąc zdani sami na siebie.

Studenci zazwyczaj wyjeżdżają do innego miasta na studia, ale nie zawsze oznacza to, że „rozstają się” już na stałe z domem i rodzicami. Jeśli zaraz po ukończeniu studiów nie znajdują pracy, wracają do domu rodzinnego. Dlatego nie zawsze wyprowadzka wiąże się z całkowitą niezależnością i usamodzielnieniem – choć jest to bardzo dobry początek.

Dla wielu osób wyprowadzka jest nieopłacalna – zbierają fundusze na kupno własnego lokum, a dzięki mieszkaniu z rodzicami mogą sporo zaoszczędzić. Nie da się ukryć, że dla wielu dodatkowym powodem może być także więź emocjonalna z rodzicami, do czego chyba niezbyt chętnie przyznają się młodzi.

Jednak nie zmienia to faktu, że wyprowadzka jest dobrym sposobem na naukę życiowej zaradności i operatywności, jeśli nie osiągniemy tego mieszkając w domu rodzinnym.

 

Twoja wyprowadzka

Kiedy należy wyprowadzić się od rodziców? Na to nie ma jednej uniwersalnej recepty. Dla jednych osiągniecie 18 lat jest odpowiednim momentem na wyfrunięcie z rodzinnego „gniazda”, inni nie chcą i nie mają powodu, aby szybko rozstawać się z domem rodzinnym, z różnych powodów – ze względu na ciężką sytuację życiową, brak niezależności finansowej czy czas potrzebny na zebranie środków na kupno własnego kąta. Nie należy także zapominać, o grupie młodych ludzi, którzy mieszkają ze swoimi rodzicami przez wzgląd na wygodę, wskutek rozleniwienia, opieszałości w poszukiwaniu pracy, czy poczucia beztroski. Jeżeli chcemy i możemy sobie pozwolić na wyprowadzkę od rodziców, a nasze dochody są stabilne, to warto podjąć ten krok – będący jednym z kroków do innego sposobu życia i pełnej niezależności.

 

Karolina Kowalczyk